สะพายย่ามตามพระ

 

              คอลัมภ์พายย่ามตามพระ  โดยปุยเมฆ  หลังจากได้ติดตามข่าวสาร การบ้านการเมืองมาสมควร เพื่อกระจายให้พี่น้องชาวพุทธในต่างประเทศได้รับรู้รับทราบความเคลื่อนไหวในแวดวงสงฆ์ไทยบ้าง ใครทำอะไรที่ไหนเมื่อไหร่...

                วกกลับเข้ามา usa ตามสัญญา ว่าจะกลับไปเยี่ยมถิ่นผองพี่น้องไทย แถบรีโน่ รัฐเนวาด้า ติดตามความเคลื่อนไหวของชาวไทย เพื่อให้ทั่วโลกได้รับรู้ความเคลื่อนไหวของคนไทยแถบนั้น.. เมื่อหลายอาทิตย์ที่ผ่านมา  ปุยเมฆ..สะพายาย่ามตามพระไปครั้งหนึ่งแล้ว  คงรู้จักเมืองรีโนกันแล้ว.. วันนี้เรามาเจาะลึกลงไปอีก ว่าพี่น้องชาวไทยมาทำอะไรกันบ้าง..เราได้นัดแนะทีมงาน...สะพายย่ามตาม พระ  นัดเจอกันที่ แม่น้ำ 4  สาย ….

                สายที่ 1 เดินทางมาจากนครลอสแองเจิล สายที่ 2 เดินทางมาจาก เมือง Stockton สายที่ 3 มาจาก ทางเหนือเมืองซานตา โรซ่า และสายที่ 4 มาจากนครซานฟรานซิสโก-ซาน-โฮเซ ...มาบรรจบที่เมือง Sacramento  ทีมงานต้องมาพบกันตามเวลานัดหมายใครจะเริ่มจุดออกเดินทางเวลาเท่าไรนั้นสุดแล้วแต่.. แต่เวลาหกโมงเย็นเราต้องมาพบกัน ร่วมวงสนทนาวางแผนการเดินทางเข้าสู่เมืองรีโน  ก่อนเดินทางเล็กน้อย กรมอุตุนิยมได้แจ้งข่าว พยากรณ์อากาศค่อยข้างจะเย็นลงอย่างรวดเร็ว ดินฟ้าอากาศทางตอนเหนือพัดผ่านภูเขาหิมาลัย ผ่านภูเขาเอวเวอรเวส ผ่านทางแม๊กซิโก แคนนาดา ช่วงวันอาทิตย์จะมีฝนตกปะราย เนื่องจากลมทะเลพัดมา จะเกิดความหนาวเย็น บนยอดเขาจะเกิดละอองฝน กลายเป็นหิมะไปโดยปริยาย ..

                นึกในใจวันนี้ได้แอบชิมลิ้มหิมะ เป็นแน่แท้.. ตามเวลานัดหมายทีมงานมากันพรึบพรับพร้อมหน้าพร้อมตากัน เพื่อไม่เสียเวลามากนัก แวะเติมน้ำจนเต็มถังหาอะไรทานรองท้องไปพลางๆ ก่อน  ในส่วนของพระคุณเจ้า ได้ประสานงานไปทางรีโน่  ขณะนี้อยู่ระหว่างการเดินทางฟรีเวย์สาย 80 สคาเม้นโต้ รีโน่เดินทางอีก สองชั่วโมง ก็น่าจะถึง ค่อยๆ ขับกันไป รถลาตามท้องค่อยข้างไม่แออัดมากนัก รถเกือบทุกคันทะยอยหันไปทางเลคตาโฮ – รีโน่ ตามอัชฌาสัย บางคนน่าจะพาลูกหลานที่เดินทางมาประเทศไทย ไปชมบรรยากาศหิมะ จะได้เก็บภาพสวยไปฝากคนทางบ้านจะได้ตื่นเต้นด้วย นานทีปีหน จะมีโอกาสได้เล่นหิมะให้ชุ่มฉ่ำหัวใจไปเลย.. กำลังคิดเพลินๆ  สารถีบอกใครจะเข้าห้องน้ำบ้างไหม ก่อนที่พวกเราจะพารถขึ้นเขาเลคตาโฮ ใครจะทำธุระอะไรก็เชิญตามสบาย งั้นจอดก่อน จอดก่อน.. ขอเวลาทำภารกิจส่วน..

                เรียบร้อยทุกคนขึ้นรถพร้อมกันหมด ข้างนอก อากาศจะหนาวเย็นจับใจพอสมควร รีบขึ้นรถแบบอินเดีย...ท่ามกลางอากาศเย็นจับขั้วหัวใจ ใครไม่มาไม่รู้ ความเยือกเย็นเป็นอย่างไร... ห้องฟีตเซอร์อย่างไร อย่างนั้น.. ในยามค่ำคืนบนยอดเขาบรรยากาศไม่ต้องพูดถึง สองข้างทางมืดเป็นหุบเหวลึก คนขับต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ รถราขับตามกันมาเรื่อยๆ ผ่านเมืองเล็กเมืองน้อยจนถึงยอดเขามองไปข้างล่างไฟสว่างไสวสวยงามมากในยามค่ำคืน  ตามคำเล่าลือ รีโน เป็นเมืองคนไม่หลับ ไม่นอน พอเข้าในตัวเมืองแลเห็นคณะทัวร์จอดรถให้คนลงเดินกันให้ ขวักไขว่แต่ดูไม่มากนัก  มุ่งหน้าเข้าอาคารหลบความหนาวเสียงเจียวจ้าว สนุกไปอีกแบบของคนบ้านนอกเข้าเมือง  คณะของเรามุ่งตรงไปยังสถานที่พักใกล้ดาวทาวน์ ทราบว่า ชินตา ลืออำรุง เจ้าร้าน Bangkok Cuisine และทีมงานคอยอำนวยความสะดวกอยู่ที่นั่น เตรียมอาหารหวานคาวไว้ต้อนรับคณะอย่างเพียงพอ.. ใครจะทานอะไรเพิ่มเติมได้ทุกเวลา ร้านอาหารอยู่ในบริเวณกับที่พัก สะดวกสบาย คณะพวกเราล่วงหน้ามาก่อน ดูลาดเลาบรรยากาศรอบเมืองรีโน  “The biggest little city in the world“  ค่อยข้างไม่เหมือนแต่ก่อนสมัยยี่สิบปีทีแล้ว  ผู้คนโยกย้ายกันไปแยอะมาก ชินตา ลืออำรุง หรือพี่ขาว..ผู้กว้างขวาง เป็นทีรู้จักของชาวรีโนหรือคนเก่าคนแก่ของรีโน ก็ดี. อาจารย์สมบูรณ์ ประจันบาล, จำลอง –กิตติยา  ศรีผ่องงาม และอีกหลายท่านซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจร้านอาหารไทยบ้าง ร้านโกเซอร์รีไทย พอเห็นกันอยู่มีใครบ้าง ได้เล่าให้ฟังว่า แต่ก่อนคนไทยแยอะมาก มากกว่า ห้าร้อยคนเอาเฉพาะคนไทย ต่างแยกย้ายไปประกอบอาชีพ ทางแถบลาสเวกัสจำนวนไม่น้อยทีเดียว อาจจะเป็นสภาพทางเศรษฐกิจ หางานทำยากขึ้น รายได้ไม่พอกับจ่าย จำเป็นต้องย้ายเพื่อความมั่นคงชีวิตทรัพย์สิน อนาคตของครอบครัว   อีกส่วนหนึ่งเมื่ออายุมากขึ้น ย้ายกลับไปเมืองไทยดินแดนบ้านเกิดของตนเองจำนวนไม่น้อยทีเดียว ปั้นปลายชีวิตอยู่กับลูกหลาน บางครอบครัวก็ซื้ออพาตเม้นท์ทิ้งไว้  บางคนสร้างบ้านพักตากอากาศไว้ให้เช่า สร้างโรงแรม บางคนมีบ้านเช่า ไว้เก็บค่าเช่าในยามแก่ชรา บางคนหาซื้อบ้านหลังเล็กๆ เก็บไว้ต่างจังหวัดอยู่อย่างเงียบๆ อย่างนี้เป็นต้น..

                มาระยะหลังคนไทยแยกย้ายกันไปบ้าง แต่ยังเหลืออีกจำนวนไม่น้อย ทั้งรุ่นใหม่ต่างย้ายเข้ามาประกอบอาชีพทำธุรกิจส่วนตัวหรือก็รับช่วงมาจากพ่อแม่ ส่วนเด็กที่เกิดที่เมืองรีโน ต่างเจริญเติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาว มีนักเรียนไทยหลายคนกำลังศึกษาต่อที่สถาบัน มหาวิทยาลัย เนวาด้า เมืองรีโน ได้ฟังพี่ขาว เล่าเรื่องเมืองรีโน เพลินเลย เวลาล่วงเลยมาเที่ยงคืนเช้าวันใหม่เข้าไปแล้ว ขอตัวต่างแยกย้ายกลับไปพักผ่อน อาบน้ำอาบท่า เตรียมอุปกรณ์การทำงาน  พอหัวถึงเตียงนอนก็หลับสนิทยาว ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงรถไฟสักขบวน ทั้งที่นอนเรียงรายอยู่หลายขบวน....

                ใกล้จะหกโมงเช้าได้ยินเสียงปลุกของนาฬิกาดังขึ้นแสดงให้รู้ว่าเริ่มวันใหม่แล้ว  ตื่น.....ตื่น ... ตื่น อาบน้ำแต่งตัว จัดอุปกรณ์การทำงาน พอเปิดประตูโผล่หน้าออกท้องฟ้า เห็นผู้คนเดินชมบรรกาศในยามเช้าช่างสดใส ชื่นใจ ลมพัดผ่านใบไม้ปลิวไหว..ๆ .เสียงนกเสียงกา เรียกร้องความสนใจดังสนั่นไปทั่ว ..ประจวบได้ยินเสียงนายช่างอุดม ธรรมสิทธิ์  ตื่นหรือยังครับ.. เดินเคียงคู่กับ สมเจตน์ แสนสะอาด จะได้ออกเดินทางไปทาน Breakfast กัน..เพราะว่าทางเจ้าภาพ มี พรนิชา Dadley ชินตา  ลืออำรุง และทีมงานได้ตระเตรียมอาหารไว้พร้อมแล้ว  นายสารภี กระโดดขึ้นรถพร้อมล้อหมุน ตามกันเป็นขบวน จนถึงสถานที่จัดงาน อาหารเช้าพร้อมบนโต๊ะ  กัญญรัตน์  ที่เพิ่งเดินทางมาจากกรุงเทพมหานคร คอยอำนวยความสะดวกที่บ้านแหม..พูดถึงอากาศแล้วเย็นจับใจจริงๆ  วันที่ 5 เมษายน  2558 ซึ่งเป็นวันของชาวไทยรีโน  มี พรนิชา  Dadley จะได้ทำบุญขึ้นบ้านจะได้ร่วมกันจัดงานสงกรานต์ เป็นครั้งแรกของเมืองรีโน ได้จัดงานลักษณะนี้ ในรอบ 20 ปี  มีเหตุผลจะหาผู้นำจัด คงลำบาก ต้องอาศัยประสานงานกับพระคุณเจ้า ทราบว่าชาวไทยรีโนระดับเจ้าของธุรกิจและบุคคลทั่วไปต่างมีความสนิทสนมกับ ท่านพระมหาสิทธิพร เมธงฺกโร ปัจจุบันได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็นพระครูสัญญาบัตร ในราชทินนามที่ “พระครูวรสิทธิวิเทศ” เจ้าอาวาสวัดพุทธประทีป ซานฟรานซิสโก อย่างดียิ่ง เพราะว่าท่านได้พาคณะสงฆ์เดินทางไปเยี่ยมเยียนชาวไทยแถบรีโนตลอด 20 ปี ไม่เคยขาด จนคุ้นเคยกันเหมือนกับเป็นญาติคนหนึ่งเลยทีเดียว จึงเป็นการง่าย ในการที่จัดตั้งเป็นศูนย์รวมคนไทยรีโนและเมืองใกล้เคียง..ข่าวว่าอย่างนั้น ช่วงสิบโมงเช้าวันที่ 5  เมษายน 2558 ตามกำหนดการ พี่น้องชาวไทยรีโนและเมืองใกล้เคียงเริ่มทยอยเดินทางมายังบ้าน เลขที่ 1478 snow Summit เช่น ชินตา ลืออำรุง พร้อมกับสามี, พรนิชา Dadley พร้อมกับลูกสาว น้องเอมี  Dadley ต่างช่วยกันยกอาหารหวานคาว มาเป็นถาดๆ ถาดใหญ่ อาหารนานาชนิด ลูกศิษย์เก่าแก่ ดิสพงษ์ วุฒิกุล ต่างก็ช่วยกัน สมเจตน์ แสนสะอาด ผู้จัดการเครื่อข่ายทั่วโลก สลัดตำแหน่งอันยิ่งใหญ่เช่นเดียว นายช่างอุดม ธรรมสิทธิ์ เรณู เบ้นแน๊ต สละสลัดคราบนายช่างมาทำหน้าที่ลูกศิษย์ได้อย่างดียิ่ง ช่วยจับโน้นหยิบนี่ สร้างความประทับใจให้พี่น้องชาวรีโนจนลืมไม่ลง.. พี่น้องชาวทะยอยมามากขึ้น วิโรจน์–นงนุช ลี จินดา กองสุวรรณ, Jane Hong. กุลปรียา จอห์นส์, เจนจิรา–ฑฆัฆพร ชวลิตธำรง, พรทิพย์–นันทกา บุญทา, Martin 3 Maichuan, หม่อมหลวงสิรินทร-นิสากร ชยางกูร, ภิเษก-สุดารัตน์ ประภาตนันท์,สุริยาพงษ์–สิริมา ลี, สุธิดา–กุสุมา-ชุติมา  Kerr. พิมพร มาเฮล สิริยพงศ์ สิริมา  ลี ภัทรพล ศิรินพกูล เป็นต้น มีอีกหลายท่าน จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ต้องขออภัย จนได้เวลาฤกษ์อันเป็นมงคล 10.39 น. พระครูวรสิทธิวิเทศ ประธานสงฆ์ในพิธี  ขอเชิญญาติโยมทุกท่านเข้ามานั่งใกล้ๆ จะได้ขอเชิญเจ้าภาพ คือ พรนิชา Dadley เจ้าของบ้านจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยสมาทานศีล 5 พระเจริญพระพุทธมนต์ เจริญชัยมงคลกถา พุทธศาสนิกชนทุกท่านร่วมกันทำบุญตักบาตรข้าวสารอาหารแห้ง และร่วมกันถวายภัตตาหารเพลแด่พระสงฆ์ รับอาราธนาเดินทางมาจากวัดมหาพุทธภูมิ, วัดนครธรรม, วัดพระพุทธิวงศ์มุนี และ วัดพุทธประทีป ซานฟรานซิสโก จำนวน  7 รูป เมื่อทุกท่านรับประทานอาหารพร้อมกันแล้ว ได้ร่วมกันถวายดอกไม้ธูปเทียนและร่วมกันทอดผ้าป่าสามัคคี สมทบทุนสร้างวัดพุทธประทีป รีโน เมืองรีโน รัฐเนวาด้า.. มี พรนิชา–Amy Dadley  เจ้าของบ้านสมทบทุน 1000 เหรียญ และกุลปรียา–(แพม)  จอห์นส์  1000 เหรียญ ขนิษฐา–ชาร์ลี ริกซ์ 10 เหรียญ, ชัยชาญ เลาหะพฤติสาร แลครอบครัว 10, พิมนารา วุฒิพงศ์โอภาส 20, ธัชพิชชา ลติฟ เซฟ 40 เหรียญ, มีริน บาร์เทเทิล 100 เหรียญ, และอาจารย์สมบูรณ์ ประจันบาล  ร่วมบริจาคในนามครอบครัว “ประจันบาล“ จำนวน 1000 เหรียญ เป็นปฐมกฤษ์ นอกจากนี้ยังหลายท่านที่ร่วมบริจาค รวบรวมยังไม่เรียบร้อยจะตามมาอีก

                หลังจากทอดผ้าป่าแล้วทางท่านพระครูวรสิทธิวิเทศได้แจ้งข่าวดี สำหรับชาวพุทธศาสนิกชน เมืองรีโน จะจัดตั้งกองทุนๆ ละ 999 เหรียญ จำนวน 999 กองทุน เพื่อสมทบสร้างวัดพุทธประทีป รีโน เมืองรีโน รัฐเนวาด้า ข่าวประชาสัมพันธ์ ท่านย้ำและเน้น ชาวรีโน ต้องช่วยกันเราจะมีวัดเป็นของตนเอง ไม่ต้องเดินทางไปไกล จะได้มีโอกาสบุญใกล้ๆ บ้าน หลายท่านกล่าว ว่า รอเวลา รอข่าวดีมานานแล้ว ทางด้านคุณชินตา วู๊ดริ่ง เจ้าของร้าน Bangkok Cuisine  บอกดีมาก เด็กๆ จะได้เรียนภาษาไทยกัน จะได้ทำบุญใกล้ๆ บ้าน ทุกคนที่มาวันนี้ ขอสนับสนุนอย่างเต็มที่ กำลังประสานงานหลายฝ่ายข่าวว่าอย่างนั้น ทุกคนเข้าใจตรงกันแล้ว ทางเจ้าภาพจะได้กรวดน้ำรับพร เป็นภาษาบาลีต่อไป..เอาไว้ติดตามฉบับหน้า....

 

 

Last modified onFriday, 03 July 2015 18:19
(0 votes)
Read 385 times
Tagged under :