ทศกัณฐ์ฟื้น

ทศกัณฐ์ฟื้น  โดย พระมหากิตติศักดิ์ โคตมสิสฺโส (ศ. สียวน)

 

 

       กระทรวงวัฒนธรรม เป็นกระทรวงที่เงียบเหงาวังเวง ไม่ค่อยมีใครสนใจสักเท่าใด แต่วันนี้กระทรวงนี้ดังระเบิด ศิลปวัฒนธรรมของชาติ กระทรวงนี้ดูแลอยู่ การแสดงศิลปะประจำชาติกระทรวงนี้ก็ดูแล เช่นโขน แต่เกิดเหตุดรามา เมื่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ใช้ตัวละครในโขนไทยไปโปรโมทให้คนมาเที่ยว ชุดเที่ยวไทยมีเฮ

 

      ผู้ใหญ่ในกระทรวง และบรรดาครูบาอาจารย์ที่รักและอนุรักษ์ก็ออกมาวิจารณ์ ว่าไม่เหมาะสม ทำให้เกิดกระแสตีกลับ พวกหัวใหม่คนรุ่นใหม่แห่กันถล่มว่าเป็นกระทรวงกบ กระทรวงกะลา นักเลงคีย์บอร์ด่ายับ บางคนก็กลัวตกรุ่นตกกระแส กลัวไม่ทันสมัยก็ผสมโรงเกาะกระแสด่าด้วยช่วยกัน จะได้ทันสมัย

 

      ศ. สียวน เห็นด้วยกับความเห็นของคนรุ่นใหม่ที่ต้องการพัฒนาศิลปะไม่ให้ตาย ให้ทันสมัย เป็นความคิดสร้างสรรค์ให้เป็นที่น่าสนใจ ไม่ตายซาก แล้วก็ทำได้สุดยอด เพราะทศกัณฐ์ตายเป็นพันปีแล้ว พวกเขาทำให้ฟื้นขึ้นมาได้ จนโด่งดังไปทั่วทุกตารางแผ่นดิน

 

      และศ. สียวน ก็เห็นด้วยกับคนเก่านักอนุรักษ์นิยมที่มีเหตุผลที่น่าคิดน่าฟังและควรฟังอย่างมีสติ สติไม่แตกจนก้าวร้าวท่าน ท่านไม่ได้ไม่เห็นด้วยกับคนรุ่นใหม่ที่ทำกันอยู่เวลานี้ทั้งหมด แค่ไม่เห็นด้วยบางส่วน ที่นำไปผิดแบบแผนจารีตอันดีงาม เพราะโขนมีหลายแบบหลายระดับ มีชั้นสูงต่ำ โขนมีครู ที่ลูกศิษย์เคารพครูกตัญญูเป็นคุณธรรมชั้นสูงของสังคม หากกตัญญูไม่อยู่ในโลกสันนิวาส โลกวินาศมานานแล้ว

 

      แต่ที่สังเกตดูหลายอย่างที่ไม่เห็นด้วยกับความเห็นประเภทที่บางคน(ซึ่งหลายคนทีเดียว) ใช้คำหยาบคายโต้คารม ด่าพ่อล้อแม่ ก้าวร้าว ดูถูกดูหมิ่นในความเห็นต่าง ซึ่งต่างก็เห็นต่างด้วยกัน แต่ไม่เคารพความเห็นต่างของคนอื่น กลายเป็นตัวเองถูกอยู่ฝ่ายเดียว กลายเป็นต่างประเสริฐคือเรา ต่างเขาก็ทราม

 

      คำหยาบคาย ซึ่งถือว่าเป็นวจีทุจริต เป็นบาปวิปริตผิดไปจากปกติของคน และของไทย ปากเราบอกว่าเราจะรักษาวัฒนธรรม แต่รักษาอย่างหนึ่ง กลับทำลายอีกอย่างหนึ่ง เลยไม่สมเหตุสมผล ไม่น่ายลไม่น่ามอง มัวหมองได้อย่างเสมอภาค

 

       การรู้จักที่ต่ำที่สูง การรู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ ก็เป็นวัฒนธรรมไทยอันดีเช่นกัน วัฒนธรรมประเพณีไทย สง่างามเป็นชนชาติที่ไม่ได้ล้าหลังชาติใดในโลก เพราะกำเนิดเกิดมีมานาน ๗๐๐ ปี แต่ไฉนทำลายซะเละขนาดนี้เล่าหนอ

 

       ภาษาไทยก็เป็นเอกลักษณ์ เป็นวัฒนธรรมทางภาษาของไทยที่โดดเด่น มีในสิ่งที่อีกหลายประเทศในโลกนี้ไม่มี คนรุ่นใหม่ที่ใช้โซเชียลวิจารณ์คนเก่า มีจำนวนไม่น้อยที่ใช้ภาษาไทยอย่างอ่อนแอ เขียนผิดๆถูกๆ

 

ทศกัณฐ์ซึ่งเป็นประเด็น ก็เขียนผิด เป็นทศกัณฑ์ แล้วอย่างนี้ก็ไม่มีสิทธิ์ไม่ย้อนผู้ใหญ่ว่าโขนบนหิ้ง อิอิ

 

       กัณฑ์ เป็นคำพระ แปลว่า หมวด ตอน เช่นมหาชาติ ๑๓ กัณฑ์ กัณฑ์ทศพร คือตอนทศพร กัณฑ์ชูชก คือตอนชูชก กัณฐ์ แปลว่าคอ ทศ แปลว่า ๑๐ ทศกัณฐ์ คือคำที่ถูกต้อง แปลว่า มี ๑๐ คอ ๑๐ หน้า เคยฟังเพลงของวงดิอิมพอสสิเบิล ที่คุณเศรษฐา ศิระฉายา ร้องไว้ไหมหนอ เพลงดังในอดีตตอนหนึ่งว่า 

 

       “ถ้าฉันมี สิบหน้าอย่างทศกัณฐ์...สิบหน้านั้น ฉันจะหัน มายิ้มให้เธอ...สิบลิ้นสิบปาก จะฝากคำพร่ำเพ้อ... ว่ารักเธอ รักเธอ เป็นเสียงเดียว...ถ้าฉันมี ยี่สิบตา อย่างทศกัณฐ์... ยี่สิบตา ของฉัน จะมองเธอไม่เหลียว...ยี่สิบแขน จะสวมสอด กอดเธอผู้เดียว.....ฯลฯ”

 

       เขียนชื่อทศกัณฐ์ยังผิด แล้วจะมาเรียกร้องความชอบธรรมอะไรจากใครเล่าเจ้าประคุณเอ๋ย เขาวิจารณ์กันมามากมายแล้ว ตอนนี้สร่างซาลง ความตึงเครียดลดแล้ว ศ.สียวน ขอวิจารณ์บ้างไรบ้างละกัน แต่ไม่เอาเครียดนะ เอาเบาๆพอ ประเด็นฮาของทศกัณฐ์ ที่คนรุ่นใหม่เอาไปทำ ทศกัณฐ์ขี่สารพัดรถ รถเมล์ จักรยาน  ประเด็นใหญ่ของเรื่องคือ ทศกัณฐ์แคะขนมครกว่าไม่สมควร

 

       ถ้าจะให้วิเคราะห์ ก็วิเคราะห์งี้นะ กิกิ ทศกัณฐ์เป็นยักษ์ตัวใหญ่ เปลืองขนมครก ทศกัณฐ์มี ๒๐ กร กินขนมครกกับใคร เพื่อนหยิบไม่ทัน พรึบหมดไปคนเดียว แง่ว

 

      ควรทำให้เหมาะสม ใช้คน(ยักษ์)ให้ถูกงาน ถ้าลูกค้าเยอะๆ ให้ทศกัณฐ์แคะและเสิร์ฟ จะเร็วมาก มือเยอะ ควรให้ทศกัณฐ์ไปเป็น ส.ส. เพราะคนเดียว ยกได้ ๒๐ มือ เสียงท่วมท้น และให้เสียบบัตรแทนกัน ดูไม่ทันแหละ ไม่รู้มือที่สามหรือที่สี่

 

      ว่าไปแล้ว ทศกัณฐ์นั่งรถเมล์ ทศกัณฐ์นั่งเรือทะเล ทศกัณฐ์ขี่จักรยาน ฯลฯ ที่เห็นและเป็นไปจนดรามานั้น จับต้องไม่ได้ ของปลอมทั้งนั้นแหละ เพราะเห็นมี ๒ มือเองอะ ที่แคะขนมครก มี ๒ มือเหมือนกัน ของจริงตัวจริงของทศกัณฐ์ เจ้ากรุงลงกา ของแท้ต้องมีแขนข้างละ ๑๐ แขน รวม ๒๐ มือ ของอินเดีย วาดครบ ๒๐ มือเลย ขยันวาดจริงๆ

 

       แท้จริงเวลาทศกัณฐ์ออกรบ อาวุธครบมือจริงๆ ถืออาวุธไปทุกมือ แต่ภาพวาดและบทกลอนในรามเกียรติ บอกไว้ ๑๐ มือเท่านั้น มาดูกันว่าถืออะไรไว้บ้างไรบ้าง ในบทกวีเรื่องรามเกียรติว่าไว้อย่างนี้ว่า

 

       "กระทืบบาทผาดโผนโจนร้อง...กึกก้องฟากฟ้าอึงอุด...มือหนึ่งจับศรฤทธิรุทร...มือสองนั้นยุดพระขรรค์ชัย...มือสามจับจักรกวัดแกว่ง...มือสี่จับพระแสงหอกใหญ่...มือห้าจับตรีแกว่งไกว...มือหกฉวยได้คฑาธร...มือเจ็ดนั้นจับง้าวเงื้อง่า...มือแปดคว้าได้พะเนินขอนมือเก้ากุมเอาโตมร กรสิบนั้นหยิบเกาทัณฑ์"

 

    ทีนี้มาดูบทกวีของ ศ.สียวน บ้างไรบ้าง

 

     กระทืบบาทผาดโผนโจนร้อง...กึกก้องฟ้าสง่ายิ่ง...มือหนึ่งจับฉวยกล้วยปิ้ง...มือสองประคองนิ่งน้อยหน่า
...มือสามจับทุเรียนกวัดแกว่ง...มือสี่มีแตงแดงร่า...มือห้าจับขนมครกยกมา...มือหกคว้าไอศกรีมอิ่มไว้ก่อน...มือเจ็ดถือยักษาสตาร์บัคส์...มือแปดควักกระยาสารทซ่อน...มือเก้ากุมอุ้มกระท้อน ...กรสิบหยิบจับหลงลับแล....
แง่ว.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(0 votes)
Read 89 times